Men is inmiddels bijna 2 weken aan het praten achter gesloten deuren. Begrijpelijk, je wilt niet afgeleid worden door het schorriemorrie van de pers. Maar wordt het niet eens tijd dat er resultaten komen? Mijn voorgevoel zegt me dat na 3 weken onderhandelen een van de onderhandelaars (op zeker Rutte) zegt er toch echt niet uit te komen. En dus weer van voren af aan opnieuw beginnen. Dat had men ook na een paar dagen al kunnen concluderen. Indien Paars echt een kans zou maken, dan moet je je afvragen wat voor Paars dat dan is? Bij Paars plus staat die 'plus' voor GroenLinks. Maar als dat echt van de grond komt dan blijft er van GroenLinks niet veel over. Die moeten gigantisch inleveren,net zoals overigens PvdA, D66 in mindere mate. Het heeft dus geen zin. Laat men nu eens de tijd besteden aan het alternatief dat de kiezer wil, namelijk een centrum rechtse coalitie. Daar is nog helemaal niet over gesproken, althans niet serieus.

Mijn voorspelling is dat er uiteindelijk (ergens eind augustus) een minderheidskabinet komt van 2 partijen (VVD en CDA) met gedoogsteun van PVV. Dat heeft nog enige kans van slagen. Maar wat er ook komt, een tweede voorspelling is dat er in 2011 weer verkiezingen zullen zijn. Ik mag hopen dat er dan inmiddels gesleuteld is aan het kiesstelsel en staatshervorming, want anders gaan we weer dezelfde kant op. Dan wordt een volgend kabinet Pimpelpaars!

Met deze kop kan ik natuurlijk maar een ding bedoelen: het huldigen van de complete oranje crew na de smadelijke nederlaag tegen Spanje. Over een ding zijn voor-en tegenstander het wel eens, het is een knappe prestatie als je tweede wordt op een WK Voetbal. Daarover geen misverstand. Met het verwachtingspatroon en de reputatie van dit Nederlands elftal is in de finale echter totaal geen rekening gehouden. Het 'resultaatvoetbal' waarover men dit toernooi roemde is in de finale ontaard in een ordinaire schoppartij. Bij aanvang van de tweede helft had oranje niet mogen mopperen als ze met 9 man verder hadden gemoeten. De buitenlandse sportpers spreekt er ook massaal schande van.

Maar wij gaan gewoon feest vieren alsof we wereldkampioen zijn. Eerst zou het alleen een huldiging op het Museumplein zijn, maar nee hoor, de nieuwbakken burgemeester van Amsterdam vond het nodig ook een rondvaart te plannen. Met de (be)drogreden dat daarmee de veiligheid gediend is. Regels en fatsoen worden terzijde geschoven. Regel is namelijk dat een rondvaart alleen is weggelegd voor het allerhoogste, dus wereldkampioen. Alles en iedereen deed ook alsof we wereldkampioen waren, tot en met de koningin (2 lintjes). Wat moeten ze wel niet uit  de kast halen als ze nog eens echt wereldkampioen worden? Wellicht bestaat de realiteitszin dat we dat nooit halen. Onfatsoenlijk en respectloos is het tegenover de echte wereldkampioen. Heeft onze staatsomroep enige aandacht geschonken aan Madrileense feesten? Dat zou nog van enig respect getuigen.

Een stad vol malloten die gretig de misser van de autoriteiten aangrijpen om hun gang te gaan. Want zij gedroegen zich inderdaad als de wereldkampioenen. "Wij zijn trots op Oranje" werd er gescandeerd. Bedoelen ze daarmee de trap van Nigel de Jong of de grove charges van Van Bommel of het angsthazenvoetbal dat er werd gespeeld? Wat mij betreft kan Eberhard zijn eerste blunder achter zijn naam krijgen.

Dit volk krijgt de zaken die het verdient maar niet wil. Een aardige parallel is de lopende kabinetsformatie. Stug dooronderhandelen over een kabinet dat een meerderheid helemaal niet wil. Enfin, Rutte zal zich mogelijk niet realiseren dat hij hiermee zijn doovonnis tekent.

Tenslotte ben ik dolblij dat kranten en TV nu weer vrij zijn voor andere zaken dan voetbal.

Met dit broeierige warme weer heb ik weinig fysieks gedaan, maar er is veel gebeurd. Vier zaken hebben mijn weekend beheerst cq. zijn van belang geweest:

1. start Tour de France
2. groenlicht voor onderhandelingen Paarsplus
3. aanschaf van een nieuwe barbecue
4. WK Voetbalperikelen

Tour de France

Niemand kan natuurlijk ontkennen dat het weekend voor de echte wielerfan een groot feest was. Meest oopvallende de waanzinnige hoeveelheid mensen langs de kant van de weg. Wat zijn we toch een merkwaardig volk, enerzijds altijd zeuren en klagen, anderzijds dolenthousiast voor grote evenementen. Daarbij natuurlijk geholpen door 1. brekebeen Aboutaleb die dit toch goed voor elkaar had en 2. een winnaar als Cancellara, die zijn faam als 'King of Time-Trial' volledig waarmaakt. Zo mogelijk nog opvallender was de nog grotere mensenmassa's in Belgie, al is natuurlijk genoegzaam bekend dat Belgen grotere wielerfans zijn dan wij. Vraag blijft natuurlijk wel of de komende weken de Rabo's het nu eindelijk eens gaan waar maken, want dan kunnen we spreken van een geslaagde wielermissie in nederland.

Paarsplus

Het alsnog starten van de onderhandelingen wekt enerzijds verbazing, al zie ik het als een noodzakelijk station om weer terug te kunnen keren naar een rechtsere variant. Want ik kan mij toch echt op geen enkele manier voorstellen dat Mark Rutte en zijn team hier in zullen stappen. Dat zou ongeveer zelfmoord zijn. Of de andere 3 deelnemers moeten ongeveer al hun wensen weggeven en ook dat lijkt me niet aannemelijk. Het zou ook echt een ramp voor het land zijn, want kijk eens naar de resultaten van de paarse kabinetten uit de 90-er jaren. Successen op het gebied van ethische vraagstukken, dat is het wel zo ongeveer. Economisch hebben ze er een echte puinhoop van gemaakt. Daar is de basis gelegd voor de extreme beloningsstructuren van de (semi) overheden. Tijdens grote bloei heeft Zalm te weinig gedaan om de boel op orde te 'houden'. De doorgeschoten marktwerking is daar in gang gezet, de volledig uit de hand gelopen zorgkosten vinden daar hun oorsprong. Mijn voorspelling is dat het een zakenkabinet wordt van VVD en VDA met gedoogsteun van PVV. Premier en ministers zijn dan 'echte kanjers' uit bedrijfsleven en maatschappelijke instellingen. Eind augustus kunnen ze aan de bak.

Barbecue

Mede omdat mijn vrouw barbecuen haat, is er hier in huis nog nooit een barbecue geweest. En ik moet eerlijk zeggen dat de walmen en geuren van omliggende apparaten mij ook niet enthousiast hebben gemaakt. Toch ben en blijf ik- als kookliefhebber – natuurlijk geinteresseerd in nieuwe ontwikkelingen. Dit weekend werd mijn aandacht getrokken door een groot artikel in de weekendbijlage van het AD. Daar werd door een echte barbecueprof uitgelegd hoe en wat je allemaal kunt met een goede barbecue. Sleutelwoorden daarbij zijn creativiteit, indirecte warmte en deksel. Het spelen met deze ingredienten levert bij goed gebruik gegarandeerd succes op. Een barbecue met deksel is dus een vereiste, daarmee heb je het proces veel beter onder controle. Een thermometer helpt ook goed en hou het niet alleen bij vette worstjes en hamburgers. Een stuk kip of groot stuk vlees kan zonder deksel nooit een goed resultaat opleveren.

Via dit artikel werd ik gestuurd naar de Cobb, een Zuidafrikaanse vinding: een compacte barbecue die met houtskool wordt gestookt, voldoet aan alle gestelde eisen, is betaalbaar en ook nog heel makkelijk transportabel. Die barbecue gaat er dus binnenkort komen. Hiermee kun je dus ook 's winter binnen of op het balkon barbecuen.

WK Voetbal

Heerlijk, een hele zondag zonder voetbal; al worden kranten en tv er toch nog mee volgeplempt. Ik vind een goede partij voetbal ook leuk om naar te kijken; finalerondes zal ik dus ook ze veel mogelijk bekijken. Maar de idiotie die in dit land heerst is mij toch echt te veel van het goede. Mijn ergernis begon al met het feit dat nederland 1 vier weken lang geheel geblokkeerd is door het voetbal. Daar komt nog een grotere ergernis bij, voor al die weken een complete tv-studio ter plaatse (Jack van Gelder) met allemaal ingevlogen gasten. Wat moet dat een ongelooflijke smak (belasting)centen kosten. Terwijl er geen toegevoegde waarde is. Dat kan met hetzelfde resultaat ook in een studio in Hilversum.
Voorbeeld: in het AD van zaterdag j.l. eerst 5 pagina's voetbal met chocoladeletters en een belangrijk bericht over de kabinetsformatie op pagina 5 in een hoekje. Wie zegt er wat van? De avondvoorstellingen van Mart Smeets beginnen me zo langzamerhand ook behoorlijk te vervelen (met z'n elke dag wisselende SS-jasjes), maar qua opzet vind ik dat goed te verkopen. Ben zo blij dat komende week het voetbal weer afloopt. Komende weken gedoseerd wielrennen op de buis en in de kran,t vind ik prima, maar dan inderdaad wel gedoseerd.

Met veel belangstelling gisteren het debat gevolgd op RTL4. Zo mogelijk volg ik alles in deze boeiende verkiezingscampagne. Debat was zeer goed georganiseerd en overzichtelijk, goed te volgen. Al blijven de standpunten soms onnavolgbaar. De nieuweling Roemer deed het verrassend goed.

Over een zaak ben ik wel zeer geirriteerd, namelijk de problemen die men maakt van de opmerking die JP plaatste richting interviewster. Zoals Job Cohen maar al te vaak niets (zinnigs) weet te zeggen, wist Balk het ook even niet en reageerde toen zeer alert en charmant met de woorden 'U kijkt zo lief'. Heel feministisch nederland direct in de gordijnen. Femke Halsema wenste Balk zelfs een 'knietje'. Wat een overdreven azijnpisserij allemaal. We weten inmiddels van links Nederland wel dat ze Balk kwijt willen, maar blijf s.v.p.  wel een beetje normaal doen.

Het ergste van alles vind ik echter dat Balk inmiddels zijn excuses heeft aangeboden. Welk doel zou dat nu dienen? Extra stemmen? Ik denk eerder minder stemmen. Wellicht wil hij hiermee Femke Halsema dwingen ook excuses aan te bieden, want haar reactie van ket 'knietje' was veel minder fraai. Net zo goed als ik de aanval van Mark Rutte richtng Balk ook behoorlijk onder de gordel vond (uitventer van woekerpolissen).

Enfin, het schijnt er allemaal bij te horen. Intussen stevenen we gestaag af op een onvervalst rechts kabinet. Niet echt erg, al zou ik nu eindelijk wel eens willen weten hoe SP en GroenLinks het er van af zouden brengen! De kansen voor Job Cohen slinken ook met het uur, dus het zal wel het eerste kabinet Rutte worden. Vice premier? Verhagen, de jager? In ieder geval niet Balkenende. Die zien we volgend jaar wel ergens in Europa terug.
Intussen zit Wouter Bos zich te verbijten, al heb ik in het geruchtencircuit vernomen dat hij wel de architect is achter de strapatsen van Job Cohen.

Enfin, nog twee weken campagneplezier en dan begint het gewone leven weer. Alhoewel, is dat niet gelijk het begin van het WK Voetbal? Over gekte gesproken!

Heb me gisteren weer zeer verbaasd over de uitslag van het Premiersdebat op RTL4. Laat ik voorop stellen dat het een goed debat was. Bij het schrijven van deze blog probeer ik mijn politieke voorkeur zoveel mogelijk uit te schakelen – al is dat niet eenvoudig – en zo neutraal mogelijk mijn mening te geven.

Om te beginnen blijkt uit de publieksuitslag dat men stemt op de man van zijn/haar voorkeur en niet op de beste debater; want daar gaat het natuurlijk om. Je hoeft geen tegenstander van Job Cohen te zijn om te zien dat hij volledig door het ijs zakte. Stotteren, wegkijken, feitenkennis missen, boos worden, ongemakkelijke lichaamstaal, kortom, ongeveer alle fouten die je als debater kunt maken. Gelukkig was het panel dezelfde mening toegedaan. Dus was ik zeer verbaasd dat de peiling van Synovate uitwees dat Rutte won en Cohen duidelijke tweede was. Met de winst van Rutte kan ik nog wel leven, al had dat net zo makkelijk Wilders of Balkenende kunnen zijn, maar Cohen als tweede, dat kunnen alleen maar stemmen uit medelijden zijn.

Opvallend vond ik dat Wilders er bij stond als een aardige, zelfverzekerde man, niet zo grof als we gewend zijn, maar ontspannen. Daarentegen vond ik deze keer Rutte wel wat gespannen. Balkenende was als altijd evenwichtig, ontspannen, zelfverzekerd en premierwaardig. Voor mij was hij de winnaar.

Wat veel erger is, dat is dat dit uitwijst dat nu zolangzamerhand de kansen voor Balkenende om premier te worden wel tot nihil gedegradeerd zijn. Men is hem inderdaad blijkbaar zat. Gelukkig sprak Dick Berlijn daarover nog enkele nuancerende woorden. Hem beschouw ik als een wijs man die wel weet hoe de hazen lopen.

We gaan de dagen tot en met 9 juni met spanning aanschouwen en wachten met spanning af.

Drukwerk versus digitaal

Het is en blijft een probleem om de discipline op te brengen om met grotere regelmaat berichten de wereld in te sturen. Maar er is 2 weken klimaatconferentie en dat is reden genoeg daar eens enkele noten over te kraken. Niet de conferentie zelf heeft mijn eerste aandacht, maar wel de randverschijnselen. Wat te zeggen van het ontslag van vele werknemers bij Volkskrant en Trouw.  Verrast hoeven we er niet over te zijn, want het gaat al jaren slecht bij ‘de krant’ en mijn voorspelling is dat het nog veel erger wordt. Redacteuren, journalisten hoeven zich nog niet zoveel zorgen te maken, want contant zal er altijd nodig zijn. Nee, je zal maar drukker zijn of eigenaar van al die drukpersen, want daar gaat het pas echt fout. Binnen de kortste keren bestaat de gedrukte krant nog nauwelijks.
Onder druk van het milieu (Kopenhagen dus!) zal het in een stroomverselling gaan. Boeken kun je nu al digitaal kopen; een reader kost nog een paar honderd euro, maar een digtaal boek is nu al goedkoper dan een gedrukt boek. Met de krant gaat het dezelfde kant op. Daar komen ook readers waarmee je op elk moment en op elke plaats het ‘geschreven nieuws’ kunt consumeren. Ik zou alle werknemers die werkzaam zijn in de techniek willen adviseren op hun hoede te zijn en te denken aan omscholing. Voor bereiding zoals opmaak, lay-out, vormgeving zal zeker nog gewenst blijven, maar drukkers en alle anderen die betrokken zijn bij het oude proces kunnen het echt vergeten.

Wat staat daar tegenover?
Wel, een heleboel meer bos en veel minder CO2 uitstoot. Het lezen van een krant of boek in de trein is veel eemvoudiger, niet meer die grote flappen in je handen. De actualiteit wordt nog veel groter. Het ontslag van Ronald Koeman weet je ongeveer op het moment dat het gebeurt, net zo snel als Ronald zelf dus! Er breken echt fantastische tijden aan en dan heb ik het alleen nog maar over de krant. Wordt vervolgd dus! Bijvoorbeeld met de autoindustrie.

We zeggen thuis wel eens tegen elkaar "wij winnen ook nooit wat"! Niet zo gek natuurlijk, want we doen nergens aan mee. We zijn er te nuchter voor of vinden dat de kans op winst zo klein is dat het de moeite niet waard is. Nu heb ik toch eindelijk een prijs gewonnen, niet in een loterij of iets dergelijks, maar door tijdens een speciaal evenement het juiste bedrag van een autoschade te raden. Een plaatselijk autoschadebedrijf had een auto neergezet met blikschade en de deelnemers op het evenement konden meedoen met het raden van die schade. Ik heb echt nul verstand van auto’s, ik rij er graag in, maar daar houdt het dan ook mee op. Dat soort mensen wint meestal dergelijke prijzen. En ja hoor, ik was de gelukkige.

Een diner voor twee personen in een plaatselijk restaurant van enig niveau. Dat heeft afgelopen vrijdagavond plaatsgevonden. Tot mijn grote verrassing een volledige VIP behandeling. Grote zwarte limousine met chauffeur in donkerblauw kostuum. Ontvangst met goede kwaliteit bubbeltjeswater en een voortreffelijk verrassingsmenu. Dat is een prijs die mij wel past als rechtgeaard gastronoom. Nadeel van een verrassingsmenu is wel dat je de wijn er moeilijk bij kunt kiezen omdat je niet weet wat de chef klaarmaakt. Ik heb wel aangegeven wat mijn wijnvoorkeuren zijn (frans of italiaans, handgeplukte druiven, op terroir genivinifieerd). Samen met de bediening zijn we er toch aardig uitgekomen, een fraaie Chianti en een Pouilly Fumee. Paste niet bij alle gerechten even goed, maar een lniesoor die daar op let in zo’n prachtige ambiance, namelijk buiten in een fraai beboomde tuin bij 22/23 graden. Dat is wel uit te houden.

Raboploeg blijft klungelen.
Het wielergedeelte van deze blog gaat over de Enecotour, met name de zondag. Dat was een soort Amstel Goldrace, waarin de beslissingen voor het eindklassement zouden moeten vallen. Of de duvel er mee speelt, Rabo trok de wedstrijd naar zich toe, nam de initiatieven en reed het complete peloton (inclusief een aantal eigen coureurs) aan gort. Uiteindelijk bleven ze met een kopgroep van 18 man over waarin 3 vertegenwoordigers van de boerenleenbank. Je raadt het al, ze weten het weer niet af te maken. Het is als Ajax zonder Suarez, ze weten het niet af te maken. Moet toch ook in de tactiek niet helemaal lekker zitten. Het zal mij benieuwen wat er nu weer van de Ronde van Spanje terecht gaat komen.

Ik hoor en lees dagelijks over kommer en kwel in kranten, tijdschriften, tv-programma’s en internet. Het zal de lezer dezes niet anders vergaan. Is het geen massa ontslag dan is er wel ergens een gruwelijke moord of heftig ongeval. Om nog maar te zwijgen van de nu al weer opduikende berichten over zelfverrijking in de bank-en verzekeringswereld.
Maar, ik probeer me toch meer te richten op de leuke dingen van het leven, zoals de naam van mijn blog ook aangeeft. Precies in de week dat mijn (tot nu toe) enige kleindochter haar eerste verjaardag vierde werd ik ook weer eens getroffen door een briljante reclamecampagne. Want daar ontbreekt het de laatste jaren ook nog al eens aan. Ik had de afgelopen weken al genoten van de TV commercials van de nieuwe KPN campagne, maar dit weekend trof mij de 1/1 pagina advertentie in de landelijke dagbladen recht in het hart. Fantastisch! Er bestaan toch nog creatieven die dit bedenken en klanten die dit aandurven. Al is het niet perse gewaagd, maar wel heel erg van deze tijd.
Ik lijk niet op het model in deze advertentie, maar ik heb deze situatie op exact dezelfde manier meegemaakt. Dat hulpeloze amateurisme als je met je handen geen kant uit kunt vanwge het plakkende deeg aan je vingers. De laptop die ook niet direct uitkomst biedt, de kookboeken van Jamie Oliver die als steun voor de laptop dienen, maar verder op dit moment geen enkele dienst kunnen bewijzen. De amateurkok van middelbare leeftijd met een beetje eigenwaarde heeft uiteraard een kookeiland, een superfornuis met 6 pitten, dubbele oven en alle apparatuur die je je maar wensen kunt, een Delftsblauw schort, alleen……..het enige wat ontbreekt is kennis en ervaring en in het ergste geval ook nog liefde voor het koken, want het gaat alleen om het verhaal aan buren en collega’s.
Gelukkig hebben we onze KPN verbinding nog! Fantastisch neergezet door goei reclamejongens. Ik kijk uit naar de volgende variant.

Kleinkinderen
In de eerder genoemde ellende is het werkelijk een feest om je bezig te houden met je kleinkind(eren). Dat heb ik het afgelopen jaar mogen ervaren. Het werkt werkelijk ontspannend of ontstressend zo u wilt. Dat jonge, onbedorven en zorgeloze leven van een peuter raakt je aan en werkt louterend. Er zouden dus veel meer kleinkinderen moeten komen als therapie voor de volwassenen. Want die maken er toch met grote regelmaat een ongelooflijke puinhoop van. Bovendien merk je ook weer hoe plezierig een harmonieus gezinsleven kan zijn. Klinkt allemaal erg oubollig jaren 50, maar ik kan toch niet anders constateren dan dat het waar is. Waarden waarop je kunt bouwen. Als je regelmatig de columns van Youp van ‘t Hek leest (wat ik doe) dan moet je met hem vaststellen dat we met z’n allen toch behoorlijk de weg kwijt zijn.  Ter illustratie een citaat uit zijn column deze week: "in Amsterdam mogen homo’s in de bosjes van het Vondelpark neuken, maar als je op een terras met een biertje 1 meter buiten de vergunningzone staat dan loopt de cafehouder kans zijn vergunning kwijt te raken".  Ik zou de massale gekte niet beter kunnen weergeven. En dan te bedenken dat Youp nog geen kleinkinderen heeft!

Culinair
Tenslotte in deze blog (na maanden stilte) een culinaire bijdrage. Ik ben kort geleden overgegaan tot het zelf maken van pasta. Dat heb ik wel eerder gedaan, maar nu heb ik ook de daartoe geeigende bloem aangeschaft. De echte italiaanse harde tarwebloem, zeer geschikt voor pasta ondermeer omdat de gluten optimaal vrij komen. In de supermarkt niet te koop, maar wel in speciaalzaken (verschil moet er zijn). Het kneden van het deeg vereist wel wat oefening; in het begin is het deeg wat kruimelig, dus even zoeken naar de juiste verhoudingen (extra eidooier voor smaak en kleur?!), maar dan heb je ook een pastadeeg van zeer hoge kwaliteit. Daar kan de gedroogde van de supermarkt echt niet tegen op. Direct na bereiding een paar minuten koken en je weet niet wat je proeft. Uiteraard voorzien van geraspte parmezaan, een scheutje zeer goede olijfolie en helemaal lekker natuurlijk wat geschaafde truffel er over. Al die poespas met sauzen, frutsels en wat al niet is voor mij absoluut niet nodig.Gewoon pasta puur!                            

Dit weekend maar weer eens een logje geschreven na een lange afwezigheid. De discipline van de regelmaat wil er maar niet in bij mij. Maar er was dit weekend even tijd en een goede aanleiding. Zes jaar geleden op een van mijn wijnreizen heb ik onder anderen een aantal flessen Chateauneuf du Pape aangeschaft. Dat kost wat, maar dan heb je ook wat. Bij Chateauneuf du Pape denk je in de eerste plaats aan een grote, volle, rijke rode wijn, maar het gaat nu om de veel zeldzamere witte versie. Een rode van een goed huis kun je met groot gemak 15 jaar bewaren (en nog wel langer), voor de witte ligt dat iets anders. De versie die ik kocht was van het jaar 2000 en het afgelopen weekend dacht ik er maar eens een te openen. Een werkelijk prachtige, goudgele wijn
van het Domaine de Terre Ferme, met een alcoholpercentage van 14,5%. De wijngaard ligt op het plateau waar alle grote wijngaarden zijn gesitueerd met de bekende kiezel (of zeg maar keien) bodem.

Vraag is dan natuurlijk, wat eet je bij zo’n grote wijn? Het antwoord is: een witte vis van niveau zonder poespas, naturel bereid, geen ingewikkelde saus, wel een bijpassend garnituur. De keus viel op een echte hollandse zeetong, gefileerd, in roomboter gebakken en wat roergebakken snijbiet met gebakken aardappeltjes. Heel eenvoudig, dan komen de smaken het beste tot hun recht.

Het is geen teleurstelling geworden, Integendeel! de smaken vulden elkaar heel goed aan en met name deze grote, witte Chateauneuf du Pape deed het zeer goed. Ik heb nog een paar van die flessen liggen, die overigens rustig nog een paar jaar kunnen hebben, maar of ik dat op kan brengen is de vraag.

Wat doe je in je vrije tijd? Dingen die je leuk vindt, dingen die ontstressen, dingen die goed voor je ego zijn, en nog veel meer. In mijn geval fietsen, koken, wat vrijwilligerswerk zoals bijvoorbeeld verenigingsbestuurder. Zo ben ik ondermeer voorzitter van een wielervereniging. Maar iedereen weet ook dat alle hobby’s tijd en energie kosten. En dat is nu net mijn probleem! Ik zal het uitleggen.

Beroepsmatig houd ik mij bezig met reclame; adviezen, begeleiding, teksten schrijven en dat soort dingen. Maar ook daar gaat de economische crisis niet aan voorbij. Dus moet er harder en intensiever gewerkt worden aan het verkrijgen van nieuwe klanten en nieuwe opdrachten. Diep nadenken over innovaties, nieuwe dingen bedenken. Als ik mijn handel niet meer kan halen uit de gebruikelijke kanalen, dan moet er iets anders verzonnen worden. Dat is nu precies bij mij ook het geval. Aangezien ook ik slechts 24 uur per etmaal beschikbaar heb, moet er een keuze gemaakt worden. Een of meer van de hobby’s moeten het veld ruimen. Koken is een hobby, maar ook een noodzaak als je getrouwd bent met een vrouw die niet van koken houdt. Bewegen is een must als je je hele leven moet vechten tegen het gewicht, dus kies ik ook voor fietsen. Dan blijft er geen keuze meer over, dus ben ik genoodzaakt mijn bestuursfunctie op te geven. Zo eenvoudig gaat dat natuurlijk ook weer niet, want je hebt je verantwoordelijkheidsgevoel, maar uiteindelijk gaan dan kleinere of grotere irritaties (die overal voorkomen) mede een rol spelen. Verschillende mensen, verschillende meningen, verschillen van inzicht en ieder mens denkt toch altijd het gelijk aan zijn kant te hebben; een voedingsbodem voor fricties dus. Trek hieruit overigens niet de verkeerde conclusies, want ik werk(te) met aardige en loyale bestuurscollega’s.

Uiteindelijk dus de keuze voor de leukste hobby’s en voor het primaire bestaan, m.a.w. veel energie in het vergaren van opdrachten. De noviteit bestaat er in dat ik als ervaringsdeskundige op het gebied van tekst en beeld me professioneel ga aanbieden als webredacteur/contentmanager. Daar is zeker nu veel behoefte aan. Communicatie gaat zich steeds meer afspelen op het web en daar kunnen veel bedrijven (nog) niet mee omgaan. Kijk maar eens op de ellenlange lappen tekst die wemelen van de fouten en nauwelijks zijn voorzien van beeld. Dat u het maar weet! De liefde voor de wielersport blijft natuurlijk.

Wielersport

En dat was natuurlijk gelijk smullen het afgelopen weekend. De eerste twee Europese profkoersen in de aanloop naar de Primavera. Ik heb er van genoten. Ook van de aandoenlijk eerlijke Erik Dekker, die toegaf dat hij een tactische blunder maakte door zijn ploeg te laten jagen achter de twee koplopers waaronder Raborenner Sebastiaan Langeveld (heeft een WTC Woerden verleden!), die overigens weinig kans zou hebben gemaakt in een sprint a deux met de uitblinkende Haussler.

Koken

En ook op het kookfront ben ik het weekend nog actief geweest, alhoewel het meer organisatie dan koken was. Maar toch, op onze jaarlijkse vrijwilligersavond met Italiaans tintje is weer voortreffelijke kwaliteit geleverd door mijn grote vriend Gerard Zwetsloot, scharrelslager te Kamerik en zijn vrouw die de voortreffelijke Minestronesoep produceerde en een heerlijk ouderwetse groene salade, zoals mijn moeder hem vroeger maakte. De koolhydraten waren verzorgd door La Fermata, de Italiaanse kunstemakers uit Woerden, in de vorm van twee heerlijke pastasalades en als dessert een heerlijk ambachtelijke Tiramisu. Zo wil ik elke week het weekend wel beginnen.